Elche (bij ons Leche), is een ontzettend lief en schattig maar complex mannetje.

Leche moest herplaatst worden en kwam eind juni onze roedel vervoegen. Hij woont zonder problemen samen met 5 Galgo's en een kat. Hij is enorm aanhankelijk en wilt de hele tijd in je buurt zijn. Hij is ontzettend vrolijk en doet ons vaak lachen.

Thuis geniet hij heel erg van spelen in de tuin met zijn vriendjes, het is een grote speelvogel. Binnen entertaint hij zichzelf door op zijn botje te kauwen of zijn speelgoed van de bench naar zijn mandje te verplaatsen.

Hij krijgt eten in de bench en slaapt ook 's nachts in zijn bench. Wanneer hij 's avonds moe is gaat hij er ook zelf een dutje doen.

Leche is echter een onzeker hondje. Zo gaat hij bijvoorbeeld heel graag wandelen met een zelfzeker vriendje aan zijn zijde. Maar wanneer hij iets eng vindt merk je dat hij begint te panikeren. Naar andere honden toe uit zijn onzekerheid zich door reactief te reageren. Met training bereik je veel met hem, hij heeft vooral duidelijke leiding en structuur nodig. Hij is slim en leert snel. Hij wilt het ook graag goed doen voor zijn baasje.

Leche heeft nood aan een baasje met ervaring. Een rustige thuis ver weg van alle drukte. Hij heeft al zoveel pech gehad in zijn korte leventje dat hij nu een echt gouden mandje verdient. Leche blijkt al heel lang met heupdysplasie rond te lopen. Het valt niet uit te sluiten dat zijn onzekerheid een gevolg is van pijn. Binnenkort wordt hij hieraan geopereerd en kan zijn nieuwe leven echt van start gaan, wie weet wel bij jou.

Juli 2024, Dagboek van Fabienne:

Mama en kids, in veilige handen!

Niemand wist van het bestaan van deze mama en haar kids af, behalve de schaapsherder op wiens terrein ze zich verscholen hielden. De man was terminaal, maar vond het niet nodig om iemand hiervan op de hoogte te brengen. Totdat mama een toevallige voorbijganger ongewild attent wist te maken op het bestaan van haar pupjes. Ze werden gelukkig gered, en zijn nu bij ons.

We zien een unieke samensmelting van rassen herleven in de kleine hummeltjes, die gelukkig al lang vergeten zijn wat hongerlijden betekent. Ze waren bang en onzeker in het begin maar dat veranderde vlug eens ze aanvoelden dat het goed zat. Ze worden vermoedelijk medium size hondjes, net als mama. Langzaam maar zeker zullen ze ergens thuis komen, want het zijn prachtige viervoeters met een wil om gelukkig te worden!

Wie maakt dit waar, wetende wat het is om een pup op te voeden? En laat ons zeker niet mama Escala vergeten!